Kościół Świętej Trójcy. Wysoki, schodkowy szczyt o bogato opracowanych, falistych spływach wolutowych. Szczyt ten ma wyraźnie manierystyczno-barokowy charakter i jest dekorowany niewielkimi, okrągłymi otworami oraz profilowanymi obramieniami. Elewacja jest tynkowana, z wyraźnym podziałem na kondygnacje zaznaczonym gzymsami i obramieniami okiennymi. Otwory okienne mają zróżnicowaną formę – część z nich jest prostokątna, inne zamknięte półkoliście, z kamiennymi lub tynkowymi opaskami. Do korpusu przylega masywna wieża na planie zbliżonym do kwadratu. Jej dolne partie są surowe, o niewielkich otworach wentylacyjnych, natomiast górną część stanowi ażurowa latarnia zwieńczona smukłym, ostrosłupowym hełmem.