Politechnika Warszawska. W trakcie odbudowy, już wyraźnie zabezpieczony i częściowo przywrócony do użytku, ale jeszcze nie całkowicie wykończony. Środkowa część elewacji została zaakcentowana wysokim porządkiem kolumnowym, który obejmuje dwie kondygnacje i ujmuje wielkie, półkoliście zamknięte okna. Między osiami okiennymi i ponad nimi widać obfitą dekorację rzeźbiarską: kartusze, girlandy, reliefy i rozbudowane kapitele. Przyziemie jest cięższe optycznie, opracowane boniowaniem i rytmem arkadowych otworów. Wyższa kondygnacja jest bardziej elegancka i dekoracyjna, z dużymi oknami, pilastrami i półkolumnami. Bardzo dobrze widać klasyczne stopniowanie kompozycji: masywna baza, reprezentacyjne piano nobile i silnie podkreślona strefa zwieńczenia.