Wnętrze kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. harmonijnie ukształtowany ciąg przestrzenny o charakterze barokowym z wyraźnymi cechami klasycyzującej prostoty. Architektura opiera się na rytmie półkolistych arkad i masywnych, gładko tynkowanych filarów, które tworzą klarowny, uporządkowany układ. Sklepienia mają formę kolebkową z lunetami. W osi widoczny jest ołtarz boczny o bogatszym, rzeźbiarskim wystroju, z figurami aniołów i centralnie umieszczoną postacią Matki Boskiej.
zespół zabudowy staromiejskiej miasta. Fragment zespołu zabudowy z położeniem d. kościoła ewangelickiego, kościoła parafialnego i ratusza od strony wschodniej
Mury mają masywny charakter, a ich płaszczyzny wzmacniają przyporopodobne uskoki lub pogrubienia ścian, sugerujące dawną konstrukcję o większej nośności. Dach dwuspadowy, pokryty dachówką ceramiczną, o stosunkowo stromym nachyleniu, harmonijnie zamyka bryłę budynku i wpisuje się w historyczny charakter zespołu. Całość tworzy zamknięty układ wokół wewnętrznego dziedzińca, którego fragment widoczny jest jako uporządkowana przestrzeń zielona.
