Kościół św. Anny. Wnętrze. Ściany pokryte są dekoracją malarską i ornamentalną, widoczną zwłaszcza w obramieniach arkad i na powierzchniach sklepień, co wskazuje na późniejsze, zapewne XIX-wieczne przekształcenia o charakterze neogotyckim. Wnętrze wzbogacają elementy wyposażenia o zróżnicowanej stylistyce – rzeźbione ołtarze boczne, figury świętych umieszczone na konsolach oraz dekoracyjna ambona o wyraźnie opracowanym koszu i baldachimie. W części zachodniej widoczny jest chór muzyczny z balustradą oraz prospekt organowy, stanowiący ważny akcent kompozycyjny tej partii kościoła.
Wnętrze kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Ściany artykułowane są przy pomocy pilastrów i wyraźnych gzymsów, a ponad arkadami biegną empory z balustradami o regularnym, geometrycznym rysunku. Horyzontalny podział elewacji wewnętrznych równoważy pionowy rytm filarów, tworząc kompozycję czytelną i uporządkowaną. Jasne, gładkie powierzchnie tynków stanowią tło dla elementów wyposażenia o bardziej dekoracyjnym charakterze. Wnętrze wzbogaca ambona o bogatej snycerskiej dekoracji, z rzeźbionymi figurami i ornamentalnym baldachimem, która kontrastuje z prostotą architektury. W partii zachodniej widoczny jest chór muzyczny z balustradą oraz ażurową przegrodą, zamykający perspektywę nawy.
