Kościół Świętej Trójcy. Wnętrze. Nawa główna prowadzi ku prezbiterium zamkniętemu wielobocznie, oświetlonemu wysokimi, ostrołukowymi oknami wypełnionymi maswerkiem. Sklepienie nawy głównej ma formę ostrołukową, z delikatnie zarysowanymi żebrami zbiegającymi się ku osi. Arkady międzynawowe są półkoliście zamknięte, o profilowanych obramieniach, co wskazuje na uproszczoną interpretację form neogotyckich z domieszką motywów historyzujących. Ściany wnętrza pokryte są dekoracją malarską – widoczne są ornamentalne bordiury, motywy roślinne oraz przedstawienia figuralne w górnych partiach ścian i w obrębie tęczy. W łuku tęczowym umieszczono symbolikę chrystologiczną – monogram IHS, a także litery Alfa i Omega, podkreślające sakralny charakter przestrzeni. Nad arkadą tęczową widoczny jest wizerunek Baranka Bożego w medalionie.
Kościół Świętej Trójcy. Masywną wieżą oraz przylegającą do niej częścią korpusu nawowego. Wieża wzniesiona jest z cegły licowej. Do wieży przylega masywna, ukośnie opadająca połać dachu nad nawą, tworząca wyraźny kontrast między stromą linią dachu a pionową ścianą wieży. W partii przyziemia widoczny jest ceglany cokół oraz delikatne gzymsowanie oddzielające kondygnacje. Całość utrzymana jest w stylistyce historyzującej, z przewagą uproszczonych form neogotyckich i elementów o proweniencji romańskiej, zwłaszcza w kształcie okien. Kościół otoczony jest ceglanym ogrodzeniem z metalową bramą o prostym, pionowym podziale. W obrębie ogrodzenia znajduje się kamienna figura sakralna ustawiona na wysokim, profilowanym cokole o falistym obrysie i dekoracyjnych wnękach.
