Bazylika św. Jerzego. Wysokie, ostrołukowe okna z maswerkami, rozmieszczone pomiędzy przyporami wzmacniającymi ściany. Pionowe linie przypór oraz strzeliste okna nadają świątyni smukłości i podkreślają jej wertykalizm – typową cechę gotyku.
Bazylika św. Jerzego. Fragment gotyckiego portalu wejściowego osadzonego w ceglanej elewacji świątyni. Kamienne kolumienki flankujące wejście. Są one smukłe, cylindryczne, zestawione w wiązki i ustawione na wspólnych bazach. W połowie wysokości przewiązane są pierścieniowymi gzymsikami, które porządkują podział pionowy. Kolumienki podtrzymują dekoracyjny kapitel z bogatą ornamentyką roślinną – widoczne są stylizowane liście o miękko modelowanych krawędziach, charakterystyczne dla gotyku. Po prawej stronie kadru znajduje się fragment drewnianych drzwi z ozdobnymi, kutymi okuciami o motywach roślinnych i geometrycznych, rozmieszczonymi symetrycznie. Nad nimi widoczny jest fragment tympanonu z płaskorzeźbioną dekoracją roślinną
Zbliżenie ukazuje kamienne kolumienki flankujące wejście.
Bazylika św. Jerzego. Wielobocznie zamknięte prezbiterium, wzmocnione wysokimi, masywnymi przyporami. Między nimi znajdują się bardzo wysokie, ostrołukowe okna wypełnione maswerkami – bogato zdobioną kamienną dekoracją typową dla gotyku. U podstawy murów dostrzec można niewielką wnękę z figurą (prawdopodobnie świętego), umieszczoną w dekoracyjnej oprawie architektonicznej.
