Bazylika św. Jerzego. Wnętrze. Jedna z naw bocznych oraz prezbiterium. Wnętrze łączy gotycką strukturę architektoniczną z bogatym, barokowym wystrojem. Wysokie, smukłe filary o wiązkowej budowie, podtrzymujące ostrołukowe arkady i sklepienia krzyżowo-żebrowe. Żebra sklepienne tworzą rytmiczny, wertykalny układ, charakterystyczny dla gotyku. Powierzchnie filarów i łuków pokryte są dekoracyjną polichromią o motywach geometrycznych i ornamentalnych, miejscami z medalionami i przedstawieniami symbolicznymi. Wzdłuż nawy bocznej znajdują się wysokie, ostrołukowe okna wypełnione witrażami, przez które do wnętrza wpada światło, podkreślając przestrzenność i wysokość budowli. Drewniane ławy ustawione w regularnych rzędach. Szczególnie wyrazistym elementem jest bogato rzeźbiony, barokowy ołtarz boczny z kolumnami i dynamicznymi figurami świętych. Fragment ambony.
Kościół po ewangelicki. Budowla ma prostą, zwartą bryłę o planie zbliżonym do prostokąta. Nawa przykryta jest wysokim, stromym dachem czterospadowym pokrytym dachówką ceramiczną. Elewacje są gładkie, pozbawione rozbudowanej dekoracji, co podkreśla skromniejszy, protestancki charakter świątyni. Najbardziej charakterystycznym elementem jest cylindryczna wieża przylegająca do korpusu kościoła. Zwieńczona jest ona latarnią z otwartą kolumnadą oraz kopułowym hełmem zakończonym iglicą i chorągiewką. W górnej partii wieży widoczny jest taras lub galeria z balustradą, co nadaje jej lekkości i klasycyzującego charakteru.
