Bazylika św. Jerzego. Wnętrze. Wysoka, halowa nawa z masywnymi, smukłymi filarami, które podtrzymują ostrołukowe arkady i sklepienia krzyżowo-żebrowe. Filarom nadano dekoracyjne opracowanie malarskie – pokryte są polichromią o motywach geometrycznych i ornamentalnych, imitujących marmoryzację. Sklepienia również zdobią malowidła ornamentalne oraz przedstawienia figuralne w polach między żebrami. W głębi znajduje się bogato zdobiony ołtarz główny o formie barokowej – z kolumnami, rzeźbami świętych oraz centralnym obrazem. Wnętrze łączy więc gotycką strukturę architektoniczną z późniejszym, bardziej dekoracyjnym wystrojem. Po prawej stronie widoczna jest ambona z baldachimem oraz rzeźbiarskimi przedstawieniami postaci, a wzdłuż ścian rozmieszczone są obrazy o tematyce religijnej. W dolnej części kadru znajdują się drewniane ławy dla wiernych.
Bazylika św. Jerzego. Wysokie, ostrołukowe okna z maswerkami, rozmieszczone pomiędzy przyporami wzmacniającymi ściany. Pionowe linie przypór oraz strzeliste okna nadają świątyni smukłości i podkreślają jej wertykalizm – typową cechę gotyku.
Bazylika św. Jerzego. Wnętrze. Jedna z naw bocznych oraz prezbiterium. Wnętrze łączy gotycką strukturę architektoniczną z bogatym, barokowym wystrojem. Wysokie, smukłe filary o wiązkowej budowie, podtrzymujące ostrołukowe arkady i sklepienia krzyżowo-żebrowe. Żebra sklepienne tworzą rytmiczny, wertykalny układ, charakterystyczny dla gotyku. Powierzchnie filarów i łuków pokryte są dekoracyjną polichromią o motywach geometrycznych i ornamentalnych, miejscami z medalionami i przedstawieniami symbolicznymi. Wzdłuż nawy bocznej znajdują się wysokie, ostrołukowe okna wypełnione witrażami, przez które do wnętrza wpada światło, podkreślając przestrzenność i wysokość budowli. Drewniane ławy ustawione w regularnych rzędach. Szczególnie wyrazistym elementem jest bogato rzeźbiony, barokowy ołtarz boczny z kolumnami i dynamicznymi figurami świętych. Fragment ambony.