Bazylika św. Jerzego. Budynek ma masywną, zwartą bryłę i wysokie, dwuspadowe dachy pokryte dachówką ceramiczną. Nad główną częścią wznosi się smukła sygnaturka (mała wieżyczka) zakończona ostrosłupowym hełmem. Elewacje wykonane są z czerwonej cegły, co podkreśla gotycki charakter budowli. Najbardziej charakterystycznym elementem są wysokie, ostrołukowe okna z maswerkami, rozmieszczone pomiędzy przyporami wzmacniającymi ściany. Pionowe linie przypór oraz strzeliste okna nadają świątyni smukłości i podkreślają jej wertykalizm – typową cechę gotyku. Do głównej bryły przylegają niższe przybudówki – kaplice oraz aneksy o osobnych dachach. Widoczne jest również wejście główne z ostrołukowym portalem.
Bazylika św. Jerzego. Wnętrze. Wysoka, halowa nawa z masywnymi, smukłymi filarami, które podtrzymują ostrołukowe arkady i sklepienia krzyżowo-żebrowe. Filarom nadano dekoracyjne opracowanie malarskie – pokryte są polichromią o motywach geometrycznych i ornamentalnych, imitujących marmoryzację. Sklepienia również zdobią malowidła ornamentalne oraz przedstawienia figuralne w polach między żebrami. W głębi znajduje się bogato zdobiony ołtarz główny o formie barokowej – z kolumnami, rzeźbami świętych oraz centralnym obrazem. Wnętrze łączy więc gotycką strukturę architektoniczną z późniejszym, bardziej dekoracyjnym wystrojem. Po prawej stronie widoczna jest ambona z baldachimem oraz rzeźbiarskimi przedstawieniami postaci, a wzdłuż ścian rozmieszczone są obrazy o tematyce religijnej. W dolnej części kadru znajdują się drewniane ławy dla wiernych.
