Kościół po ewangelicki. Budowla ma prostą, zwartą bryłę o planie zbliżonym do prostokąta. Nawa przykryta jest wysokim, stromym dachem czterospadowym pokrytym dachówką ceramiczną. Elewacje są gładkie, pozbawione rozbudowanej dekoracji, co podkreśla skromniejszy, protestancki charakter świątyni. Najbardziej charakterystycznym elementem jest cylindryczna wieża przylegająca do korpusu kościoła. Zwieńczona jest ona latarnią z otwartą kolumnadą oraz kopułowym hełmem zakończonym iglicą i chorągiewką. W górnej partii wieży widoczny jest taras lub galeria z balustradą, co nadaje jej lekkości i klasycyzującego charakteru.
Bazylika św. Jerzego. Wnętrze. Po lewej stronie widoczny jest masywny filar międzynawowy, pokryty dekoracyjną polichromią o geometrycznych podziałach. W jego sąsiedztwie znajduje się wysmukła, wolnostojąca ambona o formach neogotyckich – zwieńczona smukłą wieżyczką z ażurowymi maswerkami i ostrołukowymi przeźroczami. Trzon ambony oparty jest na profilowanej podstawie, a całość nawiązuje stylistycznie do średniowiecznej architektury świątyni. W tle widoczne są potężne, cylindryczne kolumny oraz fragment empory organowej. Po prawej stronie znajduje się bogato zdobiony ołtarz boczny z rzeźbą Ukrzyżowanego Chrystusa, flankowany figurami świętych. Nad nim wznosi się dekoracyjna nastawa z kolumnami i rzeźbionymi ornamentami. Obok zawieszone są obrazy o tematyce religijnej, przedstawiające sceny pasyjne.
