Kościół św. Krzysztofa. Zniszczone wnętrze. Wzdłuż północnej i zachodniej ściany biegnie empora wsparta na drewnianych, profilowanych słupach. Balustrada empory jest dekorowana malarsko – widoczne są ornamentalne motywy w prostokątnych polach. Słupy mają marmoryzowaną dekorację, imitującą kamień. Empora zachodnia z przejściem prowadzącym do kruchty lub wieży; pod nią widoczny jest otwór wejściowy o półkolistym zwieńczeniu. Ściany nawy są otynkowane, miejscami z widocznymi ubytkami i odsłoniętą cegłą.
Kościół św. Krzysztofa. Fragment wieży. Jej dolna partia została wyraźnie oddzielona prostym gzymsem i ma masywną, niemal obronną formę, z niewielkimi otworami okiennymi. Tynk jest miejscami uszkodzony i odpadający, odsłaniając ceglane i kamienne podłoże. Do wieży przylega prostokątna nawa kościoła o wydłużonej bryle. Ściany boczne są wzmocnione przyporami, pomiędzy którymi znajdują się wysokie, wąskie okna o ostrołukowym wykroju (częściowo słabo widoczne na fotografii). Dach nad nawą jest stromy, kryty dachówką.
