Zespół klasztorny poaugustiański. Długie, dwukondygnacyjne skrzydło o charakterze barokowym, ujęte od strony dziedzińca. W osi elewacji wznosi się niewielka wieżyczka z zegarem – o prostokątnym trzonie, zwieńczona nadwieszoną izbicą z arkadowymi prześwitami i hełmem zakończonym iglicą z chorągiewką. Wieżyczka ta akcentuje centralną część skrzydła i porządkuje kompozycję elewacji.