Zespół klasztorny poaugustiański. Długie, dwukondygnacyjne skrzydło o charakterze barokowym, ujęte od strony dziedzińca. W osi elewacji wznosi się niewielka wieżyczka z zegarem – o prostokątnym trzonie, zwieńczona nadwieszoną izbicą z arkadowymi prześwitami i hełmem zakończonym iglicą z chorągiewką. Wieżyczka ta akcentuje centralną część skrzydła i porządkuje kompozycję elewacji.
Fragment zespołu poklasztornego w Żaganiu, położony na skarpie i częściowo przesłonięty gęstą zielenią.W górnej części kadru widać długie, dwukondygnacyjne skrzydło klasztorne o tynkowanej elewacji i stromym dachu krytym dachówką. W tle wyrasta masywna, czworoboczna wieża z zegarem i wysokim, czterospadowym dachem – charakterystyczny element zespołu dawnego klasztoru kanoników regularnych (augustianów).
