Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Gotyk. Czworoboczna wieża o surowych, niemal obronnych proporcjach. Jej elewacje są gładkie, przeprute jedynie wąskimi otworami, a w partii dzwonnej znajdują się ostrołukowe, dwudzielne przeźrocza. Zwieńczenie wieży jest zniszczone – brak hełmu, widoczna jedynie uproszczona, uszkodzona korona murów. Do wieży przylega wydłużony korpus nawowy, nakryty stromym dachem dwuspadowym. Połać dachowa jest częściowo uszkodzona – widać braki dachówek i odsłoniętą konstrukcję. Po prawej stronie widoczny jest wysoki, schodkowy szczyt wypełniony ostrołukowymi blendami. Jest to dekoracyjny element typowy dla gotyku ceglanego – wertykalne podziały, ostre łuki i sterczyny wzmacniają strzelisty charakter świątyni. Widoczna jest również część prezbiterium z ostrołukowym oknem oraz przyporami wzmacniającymi ściany, co wskazuje na pierwotną konstrukcję sklepioną.
Kościół pw. WNMP. Wnętrze. Struktura nawy i arkad międzynawowych. Jest to przestrzeń o wyraźnie gotyckim charakterze, oparta na systemie filarowo-arkadowym. Masywne filary o wielobocznym przekroju, oblicowane starannie opracowanymi blokami kamiennymi. Trzony filarów są gładkie, lecz w partiach przyłukowych pojawiają się dekoracyjne pasy ornamentalne o motywach roślinnych, podkreślające przejście ku sklepieniom. Z filarów wyrastają ostrołukowe arkady, których profilowane ościeża prowadzą wzrok ku sklepieniom żebrowym.
