Mur cmentarny. W narożniku znajduje się wyraźnie zaznaczony, półkolisty lub lekko zaokrąglony fragment kamiennej konstrukcji, w którym umieszczono niewielki prostokątny otwór.
Kościół Świętego Krzyża. Korpus nawowy jest prosty, salowy, przykryty stromym dachem dwuspadowym krytym dachówką ceramiczną. Do korpusu przylega niewielka kruchta o prostym, trójkątnym szczycie, mieszcząca wejście do kościoła. Jej forma jest skromna, zapewne nowożytna lub późniejsza, o uproszczonym detalu i niewielkim otworze wentylacyjnym w polu szczytu. W partii prezbiterium, które jest węższe i nieco niższe od nawy, widoczny jest charakterystyczny fryz arkadkowy biegnący pod okapem dachu. Ten motyw dekoracyjny, wykonany w cegle, ma proweniencję romańsko-gotycką i stanowi cenny element pierwotnej dekoracji murów. Okna prezbiterium są wąskie i wysokie, o ostrołukowym zamknięciu.
Mur cmentarny. W narożniku znajduje się wyraźnie zaznaczony, półkolisty lub lekko zaokrąglony fragment kamiennej konstrukcji, w którym umieszczono niewielki prostokątny otwór. W oddali, po prawej stronie zdjęcia, widoczna jest niewielka kapliczka słupowa lub przydrożna figura o prostej, pionowej bryle zwieńczonej daszkiem. Usytuowana jest przy drodze, nieco przed zabudowaniami mieszkalnymi. Za nią można dostrzec fragment budynku o stromym dachu oraz zaprzęg konny z wozem.
Kościół Świętego Krzyża. Fragment prezbiterium. Fryz arkadkowy, wykonany w cegle. Tworzy go rytmiczny ciąg niewielkich, ostrołukowych blend wspartych na drobnych wspornikach, co nadaje elewacji dekoracyjny, a zarazem archaiczny charakter. Wąskie, wysokie okna o ostrołukowym zamknięciu i głębokich rozglifieniach.
