Kościół Świętej Trójcy. Korpus nawowy jest wysoki, przykryty stromym dachem dwuspadowym o jednolitej połaci, z niewielkimi otworami wentylacyjnymi rozmieszczonymi rytmicznie w pokryciu. Ściana nawy artykułowana jest pasem półkoliście zamkniętych okien umieszczonych w górnej kondygnacji, co wskazuje na doświetlenie przestrzeni ponad arkadami międzynawowymi. Widoczna jest także niewielka przybudówka o formie zbliżonej do kaplicy, z trójkątnym szczytem oraz osobnym wejściem. Na styku połaci dachowych wyrasta niewielka sygnaturka o ośmiobocznym tamburze i cebulastym hełmie, stanowiąca wertykalny akcent w środkowej części bryły. - Archiwum.Zabytek.pl
Kościół Świętej Trójcy. Korpus nawowy jest wysoki, przykryty stromym dachem dwuspadowym o jednolitej połaci, z niewielkimi otworami wentylacyjnymi rozmieszczonymi rytmicznie w pokryciu. Ściana nawy artykułowana jest pasem półkoliście zamkniętych okien umieszczonych w górnej kondygnacji, co wskazuje na doświetlenie przestrzeni ponad arkadami międzynawowymi. Widoczna jest także niewielka przybudówka o formie zbliżonej do kaplicy, z trójkątnym szczytem oraz osobnym wejściem. Na styku połaci dachowych wyrasta niewielka sygnaturka o ośmiobocznym tamburze i cebulastym hełmie, stanowiąca wertykalny akcent w środkowej części bryły.
Typ: Fototeka
Autor: Józef Pilch
Rok wykonania: 1957
Sygnatura: FN-ODZ-84047