Kościół WNMP. Wnętrze. Kaplica boczna zamknięta jest sklepieniem kolebkowym z lunetami, o gładkich, jasnych powierzchniach. W tylnej ścianie znajdują się dwa wysokie, półkoliście zamknięte okna, które silnie doświetlają wnętrze, tworząc kontrast między jasną architekturą a ciemniejszym, bogato zdobionym ołtarzem. Centralnym elementem jest barokowy ołtarz o rozbudowanej, snycerskiej strukturze. W jego polu głównym znajduje się figura Matki Bożej z Dzieciątkiem, umieszczona w dekoracyjnej, promienistej glorii z motywem gwiazd. Ołtarz flankują rzeźby świętych oraz liczne elementy ornamentalne – woluty, girlandy i stylizowane motywy roślinne. Zwieńczenie akcentuje symbol Ducha Świętego w postaci promienistej gołębicy. - Archiwum.Zabytek.pl
Kościół WNMP. Wnętrze. Kaplica boczna zamknięta jest sklepieniem kolebkowym z lunetami, o gładkich, jasnych powierzchniach. W tylnej ścianie znajdują się dwa wysokie, półkoliście zamknięte okna, które silnie doświetlają wnętrze, tworząc kontrast między jasną architekturą a ciemniejszym, bogato zdobionym ołtarzem. Centralnym elementem jest barokowy ołtarz o rozbudowanej, snycerskiej strukturze. W jego polu głównym znajduje się figura Matki Bożej z Dzieciątkiem, umieszczona w dekoracyjnej, promienistej glorii z motywem gwiazd. Ołtarz flankują rzeźby świętych oraz liczne elementy ornamentalne – woluty, girlandy i stylizowane motywy roślinne. Zwieńczenie akcentuje symbol Ducha Świętego w postaci promienistej gołębicy.
Typ: Fototeka
Autor: Józef Pilch
Rok wykonania: 1962
Sygnatura: FN-ODZ-84007
Kościół św. Piotra i Pawła. Zamurowany portal płd. Portal ma formę ostrołukową, typową dla architektury gotyckiej. Jego archiwolta składa się z kilku uskokowych, profilowanych wałków wykonanych z cegły, które tworzą wyraźnie zarysowaną, wielowarstwową oprawę otworu. Ościeża również opracowane są uskokowo, co podkreśla głębokość i monumentalność pierwotnego wejścia. Sam otwór został wtórnie zamurowany cegłą, odróżniającą się fakturą i układem od kamiennego muru korpusu. Ściana wokół portalu wzniesiona jest z nieregularnych kamieni polnych, łączonych zaprawą, z widocznymi wstawkami cegły w wyższych partiach – co świadczy o etapowym wznoszeniu świątyni.