Zespół klasztorny poaugustiański. Na pierwszym planie rozciąga się pas gęstej zieleni – drzewa i krzewy częściowo przesłaniają dolne partie murów. Za nimi wznosi się długi, dwukondygnacyjny budynek o prostych, tynkowanych elewacjach. Tynk jest miejscami silnie zniszczony i odspojony, co odsłania strukturę muru i świadczy o zaniedbaniu obiektu w chwili wykonania zdjęcia. Elewację artykułują nieregularnie rozmieszczone, prostokątne okna o skromnych opaskach. W połaci wysokiego, dwuspadowego dachu krytego dachówką widoczne są niewielkie otwory okienne oraz lukarna o półkolistym zwieńczeniu. Kalenicę akcentują kominy. W tle ponad zabudowaniami wyrasta masywna, czworoboczna wieża kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, zwieńczona czterospadowym hełmem i iglicą. Widoczna tarcza zegarowa potwierdza przynależność do zespołu kościelno-klasztornego.