nadbitka do Sprawozdań Towarzystwa naukowego Warszawskiego Wydział II ROK XL-1947 zawierający tekst autorstwa G. Ciołka pt. Staropolskie ogrody XVI i XVII w.; dwie karty
wypis z Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego t. VI, s. 157 dotyczący usytuowania miejscowego pałacyku na obszarach niegdysiejszych lasów na północ od Warszawy oraz rezydencjonalnego charakteru posesji w czasach Jana III, Augusta II i Augusta III
Kościół św. Kazimierza. Ruina. Widoczna jest partia fasady i bocznych ścian, ale dachy, sklepienia i znaczna część górnych elementów konstrukcji już nie istnieją. Otwory okienne i arkady są puste, szczyty poszarpane, a krawędzie murów nieregularne i oberwane. Widać też resztki bogatszego opracowania architektonicznego — profile gzymsów, obramienia otworów i zarys dawnych podziałów elewacji. Wokół kościoła zalegają ogromne hałdy gruzu. Po lewej stronie stoją wypalone, częściowo zawalone kamienice z uszkodzonymi dachami i pustymi oknami.
