wypis z Kobenza R., Kołodziejczyk J., Przewodnik florystyczny po okolicach i parkach Warszawy, Warszawa 1922, s. 56 dotyczący dziejów miejscowej posesji oraz wiekowego drzewostanu w tym parku
Kościół Przemienienia Pańskiego. Odbudowa. Centralna część fasady akcentuje wysoki otwór okienny o zamknięciu łukowym, umieszczony ponad głównym wejściem. Portal wejściowy jest prosty, ale wyraźnie osadzony w osi kompozycji. Bryła kościoła jest wydłużona i salowa, z prostym korpusem nawowym rozciągającym się za fasadą. Po bokach widoczne są niższe aneksy lub kaplice, również opracowane w uproszczonych formach klasycyzujących, z własnymi małymi naczółkami. Elewacje boczne są znacznie spokojniejsze od frontu.
