wypis z Kobenza R., Kołodziejczyk J., Przewodnik florystyczny po okolicach i parkach Warszawy, Warszawa 1922, s. 85-86 dotyczący roślinności w miejscowym ogrodzie
Kościół św. Jacka wraz z przylegającym zespołem klasztornym w stanie ciężkiego, powojennego zniszczenia. Najbardziej charakterystyczny jest długi odcinek elewacji od strony ulicy z rytmicznie powtarzającymi się ostrołukowymi arkadami, które nadają całości wyraźny neogotycki charakter. Pomiędzy arkadami wznoszą się smukłe przypory lub lizeny zwieńczone sterczynami, a ponad nimi biegnie dekoracyjny pas maswerkowych prześwitów i blankowa attyka. Środkowa część elewacji została zaakcentowana wyższym, szczytowym ryzalitem. Masywna wieża kościelna o prostych, monumentalnych ścianach i dużym, arkadowym przeźroczu w górnej partii.
