Zniszczony pałac Lubomirskich - Widok od strony ul. Długiej. Brama wjazdowa z rzeźbami na szczycie. Na uprzątniętym chodniku poustawiane cegły i płyty, gotowe do odbudowy budynku. W oddali ryzalit pałacu.
Budynek wykonany jest z bali drewnianych, prawdopodobnie w konstrukcji zrębowe. Dach dwuspadowy, o dużym nachyleniu, pokryty gontem lub papą (na zdjęciu widać raczej późniejsze pokrycie papowe, co sugeruje modernizację). W kalenicy widoczne są dwa kominy murowane z cegły. Ganek (sień frontowa) drewniany, wsparty na prostych słupach, z niewielkim trójkątnym szczytem, który dodaje budynkowi charakteru i stanowi element dekoracyjny. Ogrodzenie to drewniany płot z pionowymi sztachetami.
wypis z Gloger Zygmunt, Encyklopedia Staropolska, Warszawa 1902 wzmiankujący wzniesienie kościoła św. Michała oraz klasztoru w pobliżu miejscowego zamku i ich rozbiórkę w połowie XIX wieku przez miejscową ludność; Podręczna Encyklopedia Kościelna, red. ks. Zygmunt Chełmicki, tom I-XLIV, Warszawa, 1904-1916 dotyczący Elżbiety Golińskiej, która podjęła się w 1514 roku organizowania miejscowego zgromadzenia bernardynek; wzmianka o nadaniach (1554) oraz budowie kościoła i klasztoru w 1510 roku; Encyklopedia Kościoła wzmiankująca wzniesienie kościoła św. Michała w latach 1600-1617
