Dworek Ustronie. Elewacja od strony ogrodu. Mansarda. - Archiwum.Zabytek.pl
Dworek Ustronie. Elewacja od strony ogrodu. Mansarda.
Typ: Fototeka
Autor: L. Sempoliński
Rok wykonania: 1968
Sygnatura: FN-ODZ-113776
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Bernardyńska
Numer budynku: 1
Identyfikator: NID_F_14_F.54442
Autor: L. Sempoliński
Rok wykonania: 1968
Sygnatura: FN-ODZ-113776
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Bernardyńska
Numer budynku: 1
Identyfikator: NID_F_14_F.54442
Aby dodawać lub przeglądać notatki musisz się zalogować.
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się
-
otwórz podstronę Morysin-rzut, elewacja południowa. Napisy: Morysin - portiernia rzut poziomy; Morysin - portiernia, elewacja południowa; pomiarów dokonali: Stramowski T., Kowalczyk T.
Morysin-rzut, elewacja południowa. Napisy: Morysin - portiernia rzut poziomy; Morysin - portiernia, elewacja południowa; pomiarów dokonali: Stramowski T., Kowalczyk T. -
otwórz podstronę Pałac na wodzie od strony północnej (1800). Park Łazienkowski. Akwarela Z. Vogla.
Reprodukcja z W. Tatarkiewicz "Pięć studiów w Łazienkach Stanisława Augusta" z 1925 roku.
Pałac na wodzie od strony północnej (1800). Park Łazienkowski. Akwarela Z. Vogla. Reprodukcja z W. Tatarkiewicz "Pięć studiów w Łazienkach Stanisława Augusta" z 1925 roku.
-
otwórz podstronę łazienki - pałac Królewski - wnętrze, sala Bachusa, kominek, rzeźba
łazienki - pałac Królewski - wnętrze, sala Bachusa, kominek, rzeźba
-
otwórz podstronę fotografia czarno-biała przedstawiająca tzw. chińską altanę
fotografia czarno-biała przedstawiająca tzw. chińską altanę
-
otwórz podstronę Pałac Blanka. Wnętrze. Hall i klatka schodowa z kolumnami doryckimi. Zniszczenia.
Pałac Blanka. Wnętrze. Hall i klatka schodowa z kolumnami doryckimi. Zniszczenia.
-
otwórz podstronę plan sytuacyjny posiadłości pomisjonarskich według opracowania /-/ Kamińskiego marzec 1865 rok /AGAD nr XX - 17 ark. 1/
plan sytuacyjny posiadłości pomisjonarskich według opracowania /-/ Kamińskiego marzec 1865 rok /AGAD nr XX - 17 ark. 1/
-
otwórz podstronę wypis z Zug S., Ogrody w Warszawie i jej okolicach opisane w 1784, Warszawa 1898, s. 3 charakteryzujący miejscową posesje; dwie karty
wypis z Zug S., Ogrody w Warszawie i jej okolicach opisane w 1784, Warszawa 1898, s. 3 charakteryzujący miejscową posesje; dwie karty
-
otwórz podstronę Zniszczona zabudowa miejska. Widok od strony placu Bankowego. Skrzyżowanie ulicy Elektoralnej i Przechodniej. Po lewej stronie w oddali szkielet zniszczonej hali Mirowskiej.
Zniszczona zabudowa miejska. Widok od strony placu Bankowego. Skrzyżowanie ulicy Elektoralnej i Przechodniej. Po lewej stronie w oddali szkielet zniszczonej hali Mirowskiej.
-
otwórz podstronę Kultura Polski Średniowiecznej X-XIII w. pod red. J. Dowiata (1985r.) - il. 323 Czytający kleryk; miniatura w Digestum Vetus (f. 126v); ost. ćw. XIII w.
Kultura Polski Średniowiecznej X-XIII w. pod red. J. Dowiata (1985r.) - il. 323 Czytający kleryk; miniatura w Digestum Vetus (f. 126v); ost. ćw. XIII w.
-
otwórz podstronę Kościół św. Ducha. Zniszczenia wojenne. Fasadę wieńczy wysoki, trójkątny przyczółek, osadzony ponad górną kondygnacją. Po bokach wznoszą się dwie wieże, z których zachowały się jedynie dolne i środkowe partie. W osi środkowej widoczny jest główny portal wejściowy, ujęty architektoniczną oprawą i poprzedzony kilkoma stopniami. Ponad nim znajduje się strefa górnej kondygnacji z dużym, prostokątnym oknem o wyraźnej oprawie, doświetlającym wnętrze nawy. Po bokach dostrzegalne są nisze z figurami, które wzbogacają fasadę o element rzeźbiarski. Horyzontalne gzymsy wyraźnie oddzielają kondygnacje i podkreślają szerokość frontu.
Kościół św. Ducha. Zniszczenia wojenne. Fasadę wieńczy wysoki, trójkątny przyczółek, osadzony ponad górną kondygnacją. Po bokach wznoszą się dwie wieże, z których zachowały się jedynie dolne i środkowe partie. W osi środkowej widoczny jest główny portal wejściowy, ujęty architektoniczną oprawą i poprzedzony kilkoma stopniami. Ponad nim znajduje się strefa górnej kondygnacji z dużym, prostokątnym oknem o wyraźnej oprawie, doświetlającym wnętrze nawy. Po bokach dostrzegalne są nisze z figurami, które wzbogacają fasadę o element rzeźbiarski. Horyzontalne gzymsy wyraźnie oddzielają kondygnacje i podkreślają szerokość frontu.
