Łazienki Królewskie. Pałac na Wodzie. Pokój kąpielowy. Malowidło plafonowe.
Reprodukcja z W. Tatarkiewicz "Pięć studiów o Łazienkach St. Augusta" 1925.
Kościół garnizonowy p.w. NMP. Zniszczenia. Front. Całość wieńczy trójkątny naczółek z profilowanym gzymsem, a wyżej widoczny jest jeszcze falujący zarys zwieńczenia, typowy dla architektury baroku. Fasada operuje silnym reliefem: lizenami lub pilastrami, wydatnymi gzymsami. Na pierwszym planie tory kolejowe, które pomagały podczas odbudowy.
Kościół Przemienienia Pańskiego. Odbudowa. Centralna część fasady akcentuje wysoki otwór okienny o zamknięciu łukowym, umieszczony ponad głównym wejściem. Portal wejściowy jest prosty, ale wyraźnie osadzony w osi kompozycji. Bryła kościoła jest wydłużona i salowa, z prostym korpusem nawowym rozciągającym się za fasadą. Po bokach widoczne są niższe aneksy lub kaplice, również opracowane w uproszczonych formach klasycyzujących, z własnymi małymi naczółkami. Elewacje boczne są znacznie spokojniejsze od frontu.
prośba Gerarda Ciołka z dnia 15 czerwca 1958 r. skierowana do Zakładu Architektury Krajobrazu Politechniki Warszawskiej o wykonanie odbitek ozalidowych lub fotograficznych planów ogrodowych
