Pałac Potockich - brama wjazdowa. Brama składa się z szerokiego, dwuskrzydłowego przejazdu ujętego między dwoma masywnymi filarami, po bokach których znajdują się węższe przejścia dla pieszych. Filar bramy są bogato profilowane, zakończone gzymsami i dekoracyjnymi wazami kamiennymi (typowe barokowe akcenty o funkcji reprezentacyjnej). Ich proporcje są masywne, co podkreśla monumentalny charakter wjazdu. Na filarach widoczne są też detale ornamentalne, w tym woluty i stylizowane liście akantu. Centralnym elementem bramy jest misternie kuty, żelazny wjazd o dekoracji rokokowej – złożonej z ażurowych motywów roślinnych, wici, rocaille’i i monogramów (niegdyś z herbem Potockich „Pilawa”). Ornamentyka jest lekka, finezyjna, a jednocześnie pełna przepychu – stanowi doskonały przykład artystycznego kowalstwa XVIII wieku. Zniszczenia. - Archiwum.Zabytek.pl
Pałac Potockich - brama wjazdowa. Brama składa się z szerokiego, dwuskrzydłowego przejazdu ujętego między dwoma masywnymi filarami, po bokach których znajdują się węższe przejścia dla pieszych. Filar bramy są bogato profilowane, zakończone gzymsami i dekoracyjnymi wazami kamiennymi (typowe barokowe akcenty o funkcji reprezentacyjnej). Ich proporcje są masywne, co podkreśla monumentalny charakter wjazdu. Na filarach widoczne są też detale ornamentalne, w tym woluty i stylizowane liście akantu. Centralnym elementem bramy jest misternie kuty, żelazny wjazd o dekoracji rokokowej – złożonej z ażurowych motywów roślinnych, wici, rocaille’i i monogramów (niegdyś z herbem Potockich „Pilawa”). Ornamentyka jest lekka, finezyjna, a jednocześnie pełna przepychu – stanowi doskonały przykład artystycznego kowalstwa XVIII wieku. Zniszczenia.
Typ: Fototeka
Autor: L. Sempoliński
Rok wykonania: 1945
Sygnatura: FN-ODZ-102327
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Krakowskie Przedmieście
Numer budynku: 15
odsyłacz do Gloger Zygmunt, Encyklopedia Staropolska, Warszawa 1902 oraz Podręczna Encyklopedia Kościelna, red. ks. Zygmunt Chełmicki, t. I-XLIV, Warszawa, 1904-1916 wzmiankujący zaistnienie klasztoru w 1603 r. oraz jego kasatę w 1864
fotografia czarno-biała przedstawiająca projekt muru z wneką dekoracyjną z pierwszej poł. XVIII w., rzut przyziemny oraz widok ogólny; ze zbiorów drezdeńskich
wypis z Jankowski E., Dzieje ogrodnictwa polskiego w zarysie, Warszawa 1923, s. 63 i 71 dotyczący pałacu należącego pierwotnie do Henryka Brühla; Łoza S., Słownik architektów i budowniczych Polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących, Warszawa 1931, s. 303-304 wzmiankujący J. C. Schucha jako założyciela miejscowego ogrodu; Baliński M., Lipiński T., Starożytna Polska pod względem historycznym, jeograficznym i statystycznym, t. I, Warszawa 1885, s. 466-467 wzmiankujący XVIII-wiecznych właścicieli w tej posesji - Henryka Brühla i Adama Ponińskiego