Kościół św. Aleksandra. Główna część budowli ma formę rotundy, której ściany artykułowane są pilastrami i półkolumnami oraz zwieńczone wyraźnym gzymsem koronującym. W elewacji rotundy znajdują się wysokie, półkoliście zamknięte wnęki okienne i arkady, typowe dla klasycyzującej kompozycji. Część murów rotundy została zniszczona, przez co widoczny jest przekrój konstrukcji ścian oraz fragmenty wewnętrznej struktury budynku. Od frontu do rotundy przylega portyk kolumnowy. Zachowały się fragmenty kolumn o klasycznych proporcjach oraz części belkowania. Po lewej stronie znajduje się wolnostojąca wieża dzwonnicza. Ma ona formę kilkukondygnacyjnej konstrukcji o klasycystycznej kompozycji. Dolna część wieży ma prostokątny rzut i jest masywna, natomiast wyższa kondygnacja jest przepruta dużymi arkadowymi otworami dzwonowymi. Naroża wieży są akcentowane pilastrami, a powyżej znajduje się profilowany gzyms. - Archiwum.Zabytek.pl
Kościół św. Aleksandra. Główna część budowli ma formę rotundy, której ściany artykułowane są pilastrami i półkolumnami oraz zwieńczone wyraźnym gzymsem koronującym. W elewacji rotundy znajdują się wysokie, półkoliście zamknięte wnęki okienne i arkady, typowe dla klasycyzującej kompozycji. Część murów rotundy została zniszczona, przez co widoczny jest przekrój konstrukcji ścian oraz fragmenty wewnętrznej struktury budynku. Od frontu do rotundy przylega portyk kolumnowy. Zachowały się fragmenty kolumn o klasycznych proporcjach oraz części belkowania. Po lewej stronie znajduje się wolnostojąca wieża dzwonnicza. Ma ona formę kilkukondygnacyjnej konstrukcji o klasycystycznej kompozycji. Dolna część wieży ma prostokątny rzut i jest masywna, natomiast wyższa kondygnacja jest przepruta dużymi arkadowymi otworami dzwonowymi. Naroża wieży są akcentowane pilastrami, a powyżej znajduje się profilowany gzyms.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1945
Sygnatura: FN-ODZ-84195
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
pismo Dytektora Państwowego Muzeum Kultur Ludowych Jana Żołny-Manugiewicza do Naczelnej Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków z dnia 14 czerwca 1948 r. przedstawiające zarys planu prac związanych z budową parku etnograficznego
wypis z Małcużyński, Inwentarz z 1708 r., s. 21 dotyczący drewnianego „pałacu” z trzema stajniami i kuchnią; niedokończonego pałacu murowanego, ogrodu, tamtejszego drzewostanu oraz kolejnych właścicieli miejscowej posesji