Kościół garnizonowy p.w. NMP. Po odbudowie. Późnobarokowej kompozycji fasady, ukształtowanej osiowo i symetrycznie. Front budowli jest dwuwieżowy, z dwiema smukłymi wieżami ustawionymi po bokach centralnej partii fasady. Wieże mają wyraźnie wydzielone kondygnacje, przeprute wysokimi, zamkniętymi łukowo otworami w partiach dzwonnych, a ponad nimi przechodzą w strzeliste, ostrosłupowe hełmy. Środkowa część fasady została zaakcentowana jako główna oś kompozycyjna. Dominuje w niej wysoki, zamknięty łukowo otwór okienny umieszczony nad portalem wejściowym. Oś tę flankują potężne pilastry lub uproszczone podpory ścienne, które nadają fasadzie monumentalność i porządkują ją wertykalnie. Całość wieńczy trójkątny naczółek z dekoracją reliefową, osadzony na silnie profilowanym belkowaniu. - Archiwum.Zabytek.pl
Kościół garnizonowy p.w. NMP. Po odbudowie. Późnobarokowej kompozycji fasady, ukształtowanej osiowo i symetrycznie. Front budowli jest dwuwieżowy, z dwiema smukłymi wieżami ustawionymi po bokach centralnej partii fasady. Wieże mają wyraźnie wydzielone kondygnacje, przeprute wysokimi, zamkniętymi łukowo otworami w partiach dzwonnych, a ponad nimi przechodzą w strzeliste, ostrosłupowe hełmy. Środkowa część fasady została zaakcentowana jako główna oś kompozycyjna. Dominuje w niej wysoki, zamknięty łukowo otwór okienny umieszczony nad portalem wejściowym. Oś tę flankują potężne pilastry lub uproszczone podpory ścienne, które nadają fasadzie monumentalność i porządkują ją wertykalnie. Całość wieńczy trójkątny naczółek z dekoracją reliefową, osadzony na silnie profilowanym belkowaniu.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1962
Sygnatura: FN-ODZ-84227
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Długa
Numer budynku: 13/15
szkic. Przerys z Albumu Starej Warszawy. Napis na odwrocie: bardzo dobre; z rzeźbą pośrodku /fontanna/; Album Starej warszawy Biblioteka IUA (Instytutu Urbanistyki i Architektury) IV 14 s. 16 - napisy na odwrocie
odsyłacz do Gloger Zygmunt, Encyklopedia Staropolska, Warszawa 1902 wzmiankująca założenie klasztoru w roku 1454; Podręczna Encyklopedia Kościelna, red. ks. Zygmunt Chełmicki, tom I-XLIV, Warszawa, 1904-1916 wzmiankująca inicjatywę księżnej Anny Mazowieckiej w kwestii sprowadzenia zakonników z Krakowa w 1454 roku oraz odbudowę spalonego zespołu w 1514 roku dzięki hojności biskupa poznańskiego Jana Lubrańskiego; Encyklopedia Kościelna wzmiankująca spalenie kościoła w 1657 roku (prawdopodobnie przez Siedmiogrodzian) oraz późniejszą odbudowę
