Pałac Kazimierzowskich. Korpus główny dwukondygnacyjny osadzony na wyraźnie wydzielonym, wysokim przyziemiu. Dolna kondygnacja ma cięższy, bardziej masywny charakter, z rytmem arkadowych otworów i boniowaniem, co wzmacnia wrażenie solidnej bazy. Fasada jest ściśle symetryczna i podporządkowana osi głównej, typowej dla architektury reprezentacyjnej. Najsilniejszym akcentem jest portyk kolumnowy od frontu, zwieńczony trójkątnym frontonem. To element jednoznacznie odwołujący się do repertuaru antycznego i klasycystycznego. - Archiwum.Zabytek.pl
Pałac Kazimierzowskich. Korpus główny dwukondygnacyjny osadzony na wyraźnie wydzielonym, wysokim przyziemiu. Dolna kondygnacja ma cięższy, bardziej masywny charakter, z rytmem arkadowych otworów i boniowaniem, co wzmacnia wrażenie solidnej bazy. Fasada jest ściśle symetryczna i podporządkowana osi głównej, typowej dla architektury reprezentacyjnej. Najsilniejszym akcentem jest portyk kolumnowy od frontu, zwieńczony trójkątnym frontonem. To element jednoznacznie odwołujący się do repertuaru antycznego i klasycystycznego.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1962
Sygnatura: FN-ODZ-84257
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Krakowskie Przedmieście
Numer budynku: 26/28
zlecenie z 6 XII 1949 r. ze strony zastępcy dyrektora Biura Nadzoru Warszawskiej Dyrekcji Odbudowy, Leopolda Lipowskiego dla G. Ciołka na wykonanie projektu urządzenia ogrodu zabytkowego z dostarczeniem specyfikacji krzewów, drzew i roślin
