Pałac Kazimierzowskich. Elewacja ogrodowa po odbudowie. Bogata dekoracja reliefowa. Przyziemie ma charakter cięższej podstawy, z arkadowo otwartym podcieniem w partii bocznej oraz z gładko opracowanymi fragmentami muru i boniowaniem w strefie cokołowej. Wyższe kondygnacje są bardziej eleganckie i lekkie w odbiorze. Otwory okienne ujęto w regularny rytm, a w partii ryzalitu zastosowano wysokie okna zamknięte półkoliście. Balkon z ażurową, kutą balustradą, umieszczony w środkowej części fasady nad przyziemiem. - Archiwum.Zabytek.pl
Pałac Kazimierzowskich. Elewacja ogrodowa po odbudowie. Bogata dekoracja reliefowa. Przyziemie ma charakter cięższej podstawy, z arkadowo otwartym podcieniem w partii bocznej oraz z gładko opracowanymi fragmentami muru i boniowaniem w strefie cokołowej. Wyższe kondygnacje są bardziej eleganckie i lekkie w odbiorze. Otwory okienne ujęto w regularny rytm, a w partii ryzalitu zastosowano wysokie okna zamknięte półkoliście. Balkon z ażurową, kutą balustradą, umieszczony w środkowej części fasady nad przyziemiem.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1962
Sygnatura: FN-ODZ-84258
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Krakowskie Przedmieście
Numer budynku: 26/28
Filharmonia Narodowa. Po odbudowie. Z perspektywy ulicy i szerokiego skrzyżowania. Budynek ma surową, monumentalną formę i reprezentuje powojenny klasycyzm w uproszczonej, bardzo zdyscyplinowanej wersji. Bryła jest masywna, zwarta i niemal kubiczna, z wyraźnie zaznaczonym wysokim cokołem i górną partią zwieńczoną szerokim gzymsem oraz balustradą attykową. Długi portyk kolumnowy biegnący wzdłuż elewacji frontowej. Smukłe, wysokie kolumny tworzą rytmiczny porządek i nadają budynkowi reprezentacyjny, świątynny charakter. Nad nimi biegnie belkowanie z napisem „FILHARMONIA NARODOWA”, co podkreśla funkcję gmachu i jego publiczną rangę.
