Pałac Raczyńskich. Część środkowa, ujęta w formę lekko wysuniętego ryzalitu. Ozdobny portal wejściowy, balkon o falującej linii balustrady oraz wysokie, smukłe otwory okienne i drzwiowe, które wzmacniają wrażenie wertykalizmu. Boczne partie pałacu są wydłużone i bardziej spokojne w wyrazie. Ich rytm wyznaczają regularnie rozmieszczone prostokątne okna, które porządkują elewację i podkreślają jej horyzontalny rozmach. - Archiwum.Zabytek.pl
Pałac Raczyńskich. Część środkowa, ujęta w formę lekko wysuniętego ryzalitu. Ozdobny portal wejściowy, balkon o falującej linii balustrady oraz wysokie, smukłe otwory okienne i drzwiowe, które wzmacniają wrażenie wertykalizmu. Boczne partie pałacu są wydłużone i bardziej spokojne w wyrazie. Ich rytm wyznaczają regularnie rozmieszczone prostokątne okna, które porządkują elewację i podkreślają jej horyzontalny rozmach.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1962
Sygnatura: FN-ODZ-84279
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Długa
Numer budynku: 7
nadbitka ze Sprawozdań Towarzystwa Naukowego Warszawskiego z 1947 r. zawierająca tekst autorstwa G. Ciołka pt. Staropolskie ogrody w XVI i XVII w.; dwie karty
Budynek parafii tzw. Dom Dysydentów. Zniszczona kamienica. Elewacja frontowa. Centralna część fasady z przejazdem bramnym. Klasycystyczny porządek. Prostokątne otwory okienne w prostej ramie. Pionowy podział pilastrami. Budynek kompletnie wypalony i częściowo zawalony. Przed kamienicą kolumna ogłoszeniowa (słup reklamowy) z obdartymi afiszami.
