Teatr Wielki. Po odbudowie. Klasycystyczny portyk z wysokimi kolumnami i trójkątnym frontonem. Ta część zachowuje dawny, reprezentacyjny, niemal świątynny charakter teatru i stanowi historyczne serce całej kompozycji. Długie skrzydła boczne, z regularnym układem okien i arkadowym podcieniem w przyziemiu, spinają całość w szerokie założenie urbanistyczne. Dzięki nim teatr nie jest tylko pojedynczym gmachem, lecz tworzy całą pierzeję placu.
