Przedłużenie ulicy Marszałkowskiej w czasie, gdy był to jeszcze krajobraz odbudowy bardziej niż gotowa miejska ulica. Przez środek kadru biegnie świeżo wytyczona lub porządkowana droga o brukowanej nawierzchni, lekko zakręcająca w dal. Po obu stronach zalegają ogromne hałdy gruzu i rozbitego materiału budowlanego, tworzące niemal pagórkowaty krajobraz ruin. W oddali widać duży, samotny gmach wyłaniający się ponad morze ruin i pustych parceli. Ludzie ręcznie wybierający i sortujący kamienie oraz cegły. - Archiwum.Zabytek.pl
Przedłużenie ulicy Marszałkowskiej w czasie, gdy był to jeszcze krajobraz odbudowy bardziej niż gotowa miejska ulica. Przez środek kadru biegnie świeżo wytyczona lub porządkowana droga o brukowanej nawierzchni, lekko zakręcająca w dal. Po obu stronach zalegają ogromne hałdy gruzu i rozbitego materiału budowlanego, tworzące niemal pagórkowaty krajobraz ruin. W oddali widać duży, samotny gmach wyłaniający się ponad morze ruin i pustych parceli. Ludzie ręcznie wybierający i sortujący kamienie oraz cegły.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1947
Sygnatura: FN-ODZ-84337
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Marszałkowska
wypis z Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego t. wzmiankujący zakup miejscowej posesji przez Stanisława Augusta w 1764 r. w celu urządzenia fabryki fajansów; wzmianka o pałacu i ogrodzie z 1822 r.
Gmach Giełdy i Banku Polskiego w Warszawie, zaprojektowany przez Antonia Corazziego i wzniesiony w latach 1825–1828. Wielka rotunda nakryta kopułą, widoczna w górnej części budynku. To główny akcent kompozycyjny i zarazem element, który od razu odróżnia ten gmach od zwykłej zabudowy miejskiej. Poniżej kopuły biegnie półkolista elewacja z wyraźnym, klasycystycznym porządkiem architektonicznym. Środkowa kondygnacja została ukształtowana jako ciąg arkad. Wysokie, półkoliście zamknięte otwory tworzą rytmiczną galerię, bardzo elegancką i reprezentacyjną. Jeszcze niżej znajduje się przyziemie z kolejnym pasem arkad, cięższe i bardziej masywne, dzięki czemu cała bryła ma solidną podstawę. Dekorację rzeźbiarską nad wielkim otworem okiennym — motywy alegoryczne lub ornamentalne, które podkreślają reprezentacyjny charakter budynku.
