Nalewki już po odbudowie, całkowicie odmieniony w porównaniu z powojennym morzem ruin. Na pierwszym planie znajduje się rozległy, jeszcze dość pusty pas zieleni i ogrodzony teren, a za nim stoi długi, niski budynek o prostych, modernistycznych elewacjach, zapewne szkolny albo administracyjny. Ma regularny rytm okien, płaski dach i dobudowane niższe skrzydło, co dobrze wpisuje się w architekturę powojennego Muranowa. Na horyzoncie po lewej stronie widać sylwetkę Pałacu Kultury i Nauki, a po prawej wyróżnia się kościół św. Augustyna z wysoką, smukłą wieżą. - Archiwum.Zabytek.pl
Nalewki już po odbudowie, całkowicie odmieniony w porównaniu z powojennym morzem ruin. Na pierwszym planie znajduje się rozległy, jeszcze dość pusty pas zieleni i ogrodzony teren, a za nim stoi długi, niski budynek o prostych, modernistycznych elewacjach, zapewne szkolny albo administracyjny. Ma regularny rytm okien, płaski dach i dobudowane niższe skrzydło, co dobrze wpisuje się w architekturę powojennego Muranowa. Na horyzoncie po lewej stronie widać sylwetkę Pałacu Kultury i Nauki, a po prawej wyróżnia się kościół św. Augustyna z wysoką, smukłą wieżą.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1961
Sygnatura: FN-ODZ-84343
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Nalewki
Po odbudowie, rynek starego miasta od strony Ignacego Wyssogoty. Przestrzeń placu jest szeroka i otwarta, a na jej tle stoi zwarta pierzeja kamienic o zróżnicowanych fasadach i dachach. Widać, że rynek znów funkcjonuje jako miejsce spacerów i spotkań — na placu stoją grupki ludzi, rodziny z dziećmi, przechodnie, a obok nich kilka samochodów. Pierzeja naprzeciwko składa się z kilku kamienic o różnej szerokości i wysokości, ale tworzących harmonijną całość. Niektóre fasady są bardzo proste i spokojne, z regularnym układem okien, inne mają bogatszy detal — płyciny, malarskie dekoracje, obramienia okienne albo ozdobne pasy między kondygnacjami. W środkowej części wyróżnia się wyższy dom z nadbudowaną partią wieńczącą, a obok niego kamienice z arkadowymi wejściami i bramami w parterach. Dachy są wysokie, kryte dachówką, z lukarnami i kominami.
"Program wykładów z kształtowania i ochrony krajobrazu na Studium Planowania Przestrzennego Wydz.(iału) Arch.(tektury) Polit.(echniki) Warsz.(awskiej) 1 godz.(ina)/tyg.(odniowo) w semestrze letnim 1949 r."
Budynek sąsiadujący z kościołem św. Kazimierza. Dwukondygnacyjny dom o długiej, skromnej elewacji, nakryty wysokim dachem z lukarnami. Mimo zniszczeń zachowały się czytelne cechy dawnej, dość reprezentacyjnej architektury: środkowa część fasady została zaakcentowana trójkątnym szczytem, a wejście ujęte jest ozdobnym, barokizującym portalem z dekoracją stiukową lub kamienną. Nad niektórymi oknami widoczne są profilowane obramienia i drobny detal ornamentalny.
