Nalewki już po odbudowie, całkowicie odmieniony w porównaniu z powojennym morzem ruin. Na pierwszym planie znajduje się rozległy, jeszcze dość pusty pas zieleni i ogrodzony teren, a za nim stoi długi, niski budynek o prostych, modernistycznych elewacjach, zapewne szkolny albo administracyjny. Ma regularny rytm okien, płaski dach i dobudowane niższe skrzydło, co dobrze wpisuje się w architekturę powojennego Muranowa. Na horyzoncie po lewej stronie widać sylwetkę Pałacu Kultury i Nauki, a po prawej wyróżnia się kościół św. Augustyna z wysoką, smukłą wieżą. - Archiwum.Zabytek.pl
Nalewki już po odbudowie, całkowicie odmieniony w porównaniu z powojennym morzem ruin. Na pierwszym planie znajduje się rozległy, jeszcze dość pusty pas zieleni i ogrodzony teren, a za nim stoi długi, niski budynek o prostych, modernistycznych elewacjach, zapewne szkolny albo administracyjny. Ma regularny rytm okien, płaski dach i dobudowane niższe skrzydło, co dobrze wpisuje się w architekturę powojennego Muranowa. Na horyzoncie po lewej stronie widać sylwetkę Pałacu Kultury i Nauki, a po prawej wyróżnia się kościół św. Augustyna z wysoką, smukłą wieżą.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1961
Sygnatura: FN-ODZ-84343
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Nalewki
Pałac Potockich - brama wjazdowa. Brama składa się z szerokiego, dwuskrzydłowego przejazdu ujętego między dwoma masywnymi filarami, po bokach których znajdują się węższe przejścia dla pieszych. Filar bramy są bogato profilowane, zakończone gzymsami i dekoracyjnymi wazami kamiennymi (typowe barokowe akcenty o funkcji reprezentacyjnej). Ich proporcje są masywne, co podkreśla monumentalny charakter wjazdu. Na filarach widoczne są też detale ornamentalne, w tym woluty i stylizowane liście akantu. Centralnym elementem bramy jest misternie kuty, żelazny wjazd o dekoracji rokokowej – złożonej z ażurowych motywów roślinnych, wici, rocaille’i i monogramów (niegdyś z herbem Potockich „Pilawa”). Ornamentyka jest lekka, finezyjna, a jednocześnie pełna przepychu – stanowi doskonały przykład artystycznego kowalstwa XVIII wieku.
zaproszenia ze strony Zarządu Głównego i Sekcji Architektury Krajobrazu SARP z sierpnia 1963 r. do wzięcia udziału w spotkaniu z delegatami Międzynarodowej Federacji Architektów Krajobrazu
