Przez środek jezdni prowadzą tory tramwajowe, a na ulicy oraz chodnikach porusza się sporo ludzi. Po obu stronach ulicy stoją w dużej mierze wypalone kamienice, zachowane często tylko jako ściany frontowe albo fragmenty murów. W wielu miejscach widać puste parcele, urwane oficyny, zawalone stropy i rumowiska. Cała okolica sprawia wrażenie miasta, które nadal funkcjonuje, ale wśród ogromnych strat wojennych. Po prawej stronie, bliżej pierwszego planu, znajduje się niski budynek z wyraźnym napisem „APTEKA”. To jeden z nielicznych czytelnych punktów usługowych na zdjęciu i zarazem znak, że mimo ruin ulica wracała już do codziennego życia. Obok i dalej wzdłuż ulicy stoją uszkodzone kamienice o jeszcze widocznych detalach architektonicznych, bramach i fasadach. - Archiwum.Zabytek.pl
Przez środek jezdni prowadzą tory tramwajowe, a na ulicy oraz chodnikach porusza się sporo ludzi. Po obu stronach ulicy stoją w dużej mierze wypalone kamienice, zachowane często tylko jako ściany frontowe albo fragmenty murów. W wielu miejscach widać puste parcele, urwane oficyny, zawalone stropy i rumowiska. Cała okolica sprawia wrażenie miasta, które nadal funkcjonuje, ale wśród ogromnych strat wojennych. Po prawej stronie, bliżej pierwszego planu, znajduje się niski budynek z wyraźnym napisem „APTEKA”. To jeden z nielicznych czytelnych punktów usługowych na zdjęciu i zarazem znak, że mimo ruin ulica wracała już do codziennego życia. Obok i dalej wzdłuż ulicy stoją uszkodzone kamienice o jeszcze widocznych detalach architektonicznych, bramach i fasadach.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1946
Sygnatura: FN-ODZ-84354
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Nowy Świat
Wilanów-projekt oczyszczania i instalacji sanitarnej. Napisy: WILANÓW PROJEKT PŁUKANIA TRAS KANALIZACJI SANITARNEJ; SKALA 1:500; według protokołu Rady Technicznej z dnia 25.VII.1958 roku; Studzienkę płuczącą pokazano na osobnym rysunku. Legenda z objaśnieniem znaków
wypis z Archiwum Radziwiłłów (AGAD) – Listy Kazimierza Siemianowskiego do kanclerza Wielkiego Księstwa Litewskiego Karola Radziwiłła z 2 września 1693 r. wzmiankujący zaangażowanie architekta Locciego w pracach przy miejscowym pałacu oraz wykonanie sadzonek przez Gyroniego; odniesienia do Tek Łopacińskiego – inw. 12/56