Plac Zamkowy w czasie wojennych zniszczeń. Dominującym obiektem jest duży, narożny pałac lub kamienica pałacowa stojąca w centrum kadru. Budynek zachował główną bryłę i znaczną część elewacji, ale jest ciężko uszkodzony: dach został w dużej mierze zniszczony, wnętrza są wypalone, a w ścianach widać liczne ślady ostrzału i wyrwy. Zachowały się regularne osie okienne, gzymsy i portalowe obramienia, co pokazuje, że była to architektura reprezentacyjna, o klasycyzującym charakterze. Na pierwszym planie rozciąga się pusty, brukowany plac, niemal pozbawiony ruchu. Widać tylko jedną osobę przechodzącą przez otwartą przestrzeń, co mocno podkreśla skalę zniszczenia i pustki. Przy centralnym budynku stoi również latarnia uliczna, zachowana mimo ruin wokół. - Archiwum.Zabytek.pl
Plac Zamkowy w czasie wojennych zniszczeń. Dominującym obiektem jest duży, narożny pałac lub kamienica pałacowa stojąca w centrum kadru. Budynek zachował główną bryłę i znaczną część elewacji, ale jest ciężko uszkodzony: dach został w dużej mierze zniszczony, wnętrza są wypalone, a w ścianach widać liczne ślady ostrzału i wyrwy. Zachowały się regularne osie okienne, gzymsy i portalowe obramienia, co pokazuje, że była to architektura reprezentacyjna, o klasycyzującym charakterze. Na pierwszym planie rozciąga się pusty, brukowany plac, niemal pozbawiony ruchu. Widać tylko jedną osobę przechodzącą przez otwartą przestrzeń, co mocno podkreśla skalę zniszczenia i pustki. Przy centralnym budynku stoi również latarnia uliczna, zachowana mimo ruin wokół.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1948
Sygnatura: FN-ODZ-84416
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Plac Zamkowy
Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Centralny portyk kolumnowy. Składa się z wysokich, smukłych kolumn ustawionych przed fasadą głównego korpusu. Dźwigają one trójkątny fronton, w którego tympanonie umieszczono reliefową dekorację rzeźbiarską. Pod portykiem znajduje się arkadowe przyziemie z trzema głównymi przejściami. Arkady tworzą cięższą podstawę dla lżejszej, bardziej uroczystej części kolumnowej powyżej. Nad nimi biegnie balkon lub galeria z balustradą, a wyżej regularny rytm okien drugiej kondygnacji. Widać też dekoracyjny fryz lub pas ornamentu roślinnego biegnący poziomo przez elewację.
inwentarz Ogrodu Włoskiego Wilanowskiego, Budynku Ogrodniczego iako tez Pomaranczarnicy y Wszelkich Drzew, Drzewek, sprzętów y naczynia Wszystkiego w nim znaydującego się d. 27 Junij A. 1729 na gruncie wypisany; dwanaście kart; brak karty dwóch stron
zapytanie ze strony kierownika Wydziału Gospodarki Komunalnej Dzielnicowej Rady Narodowej do Gerarda Ciołka z dnia 30 kwietnia 1961 roku w sprawie opracowania opinii co do traktowania miejscowego parku jako zabytek