Politechnika Warszawska. Fasada została skomponowana symetrycznie, z mocno zaakcentowaną osią środkową. Centralna partia ma wielki porządek kolumnowy: wysokie kolumny ujmują trzy duże, półkoliście zamknięte okna. Boczne partie fasady są zaokrąglone i miękko domykają kompozycję, dzięki czemu gmach nie wydaje się sztywny, lecz bardziej dynamiczny i przestrzenny. W tych fragmentach także widać bogaty rytm okien, pilastrów i półkolumn oraz starannie rozłożone gzymsy. Dekoracja rzeźbiarska została przywrócona: nad środkową częścią elewacji stoją figury wieńczące budynek, a poniżej widoczne są kartusze, ornamenty i płyciny z datą „1899”, które wzmacniają ceremonialny charakter całości. Napis „POLITECHNIKA” w zwieńczeniu jednoznacznie podkreśla rangę i tożsamość gmachu.