Rzeźbiony lew umieszczony wysoko na narożu fasady. Zwierzę zostało pokazane w ruchu, na bogato opracowanym, wolutowym wsporniku. To detal o wyraźnie barokizującym charakterze. Górna partia ściany została pokryta malowaną lub sgraffitową imitacją boniowania w formie regularnych prostokątnych podziałów. Pod oknem widoczny jest dodatkowy ornament kartuszowy lub roślinny, delikatnie wpisany w pas dekoracji. Okno ma proste, kamienne obramienie, a jego proporcje są smukłe i typowe dla staromiejskiej kamienicy.
2 nadbitki reprodukcji planu zamieszczonego w Ciołek G., Ogrody polskie, Warszawa 1954, s. 72, a ukazującego układ miejscowego założenia ogrodowego w planie Warszawy z 1732 r.
