Zniszczone kamienice. Zrujnowana zabudowa miejska. Gruz na ulicach. Szkielety domów i renesansowe szczyty. Tympanon na zniszczonej kamienicy po prawej stronie.
Narożny budynek przy Marszałkowskiej 55/73 od strony Wilczej, bo właśnie ten dom był znany z dużej tarczy zegarowej na elewacji. Dolne kondygnacje są mocniej opracowane, z wyraźnym cokołem i dużymi otworami parteru przeznaczonymi zapewne na lokale usługowe. W środkowej części widać także bardziej ozdobny fragment fasady z portalem wejściowym i klasycyzującymi detalami. Budynek stoi przy bardzo szerokiej ulicy i został pomyślany nie jako zwykła kamienica, lecz jako część wielkomiejskiej kompozycji. Ma skalę większą niż przedwojenna zabudowa śródmiejska: jest długi, jednolity i podporządkowany osi ulicy. Jednocześnie nie jest całkiem surowy, bo jego elewację ożywiają gzymsy, balustrady attyki i drobne dekoracyjne podziały.
Łazienki Królewskie. Pałac na wodzie. Rzut poziomy parteru pałacu po przebudowie z 1788 r. rysunek autorstwa Tonzi 1925 rok.
Reprodukcja z W. Tatarkiewicz "Pięć studiów o Łazienkach St. Augusta" 1925
wypis z Archiwum Gospodarczego Wilanowa – Biuro interesów ogólnych Alexandra Potockiego (1833-1834) dotyczący kontraktu na pomnik; odsyłacz do E. Łopaciński 11/55
