Kościół Najświętszego Zbawiciela. Zniszczenia. Fasada jest dwuwieżowa, przy czym szczególnie silnie zaznacza się jedna z wież, zwieńczona bardzo smukłym, strzelistym hełmem. Wieże zostały ukształtowane wielokondygnacyjnie, z wyraźnie wydzielonymi strefami i prześwitami okiennymi w partiach górnych.
Plac Zamkowy w czasie wojennych zniszczeń. Dominującym obiektem jest duży, narożny pałac lub kamienica pałacowa stojąca w centrum kadru. Budynek zachował główną bryłę i znaczną część elewacji, ale jest ciężko uszkodzony: dach został w dużej mierze zniszczony, wnętrza są wypalone, a w ścianach widać liczne ślady ostrzału i wyrwy. Zachowały się regularne osie okienne, gzymsy i portalowe obramienia, co pokazuje, że była to architektura reprezentacyjna, o klasycyzującym charakterze. Na pierwszym planie rozciąga się pusty, brukowany plac, niemal pozbawiony ruchu. Widać tylko jedną osobę przechodzącą przez otwartą przestrzeń, co mocno podkreśla skalę zniszczenia i pustki. Przy centralnym budynku stoi również latarnia uliczna, zachowana mimo ruin wokół.
