Łazienki Królewskie. Pałac na wodzie. - elewacja z portykiem i kolumnami. Strona północna.
Reprodukcja z A. Lauterbach "Styl Stanisława Augusta - Klasycyzm Warszawski XVIII" 1918 rok
reprodukcje planu zamieszczego w Ciołek G., Ogrody polskie, Warszawa 1954, s. 60, a ukazującgo ogród i zwierzyniec przy Pałacu Ujazdowskim w poł. XVIII w.
Teatr Wielki. Odbudowa. Portyk kolumnowy po lewej stronie kadru — wysoki, klasycystyczny, z potężnym trójkątnym frontonem. W samym frontonie i w górnych partiach budynku widać jednak rusztowania oraz ślady prac, a za fasadą część bryły nadal wygląda na uszkodzoną lub nie w pełni odtworzoną. Dach i wyższe partie są miejscami poszarpane, jakby budowla była w połowie między ruiną a ukończonym gmachem. Po prawej stronie ciągnie się długie skrzydło o bardziej regularnej, spokojnej elewacji, z rytmem jednakowych okien i arkadowym podcieniem w przyziemiu. To zestawienie jest bardzo charakterystyczne: z jednej strony reprezentacyjny, niemal świątynny portyk starego teatru, z drugiej długi, bardziej powściągliwy ciąg zabudowy odbudowanego placu.
