kamienica - elewacja frontowa, portal - Archiwum.Zabytek.pl
kamienica - elewacja frontowa, portal
Typ: Fototeka
Autor: E. Falkowski
Rok wykonania: 1945
Sygnatura: FN-ODZ-104059
Nazwa zbioru: Fototeka Naziemna
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Świętojańska
Numer budynku: 17
Identyfikator: NID_F_14_F.69385
Autor: E. Falkowski
Rok wykonania: 1945
Sygnatura: FN-ODZ-104059
Nazwa zbioru: Fototeka Naziemna
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Świętojańska
Numer budynku: 17
Identyfikator: NID_F_14_F.69385
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę Wilanów-" schody do ogródka chińskiego" [rzut z góry - projekt techniczno - roboczy]
Wilanów-" schody do ogródka chińskiego" [rzut z góry - projekt techniczno - roboczy] -
otwórz podstronę Fragment Starego Miasta u zbiegu ulic Wąski Dunaj i Nowowiejskiej. Po lewej stronie stoi kamienica o bogato opracowanej fasadzie. Elewacja jest płaska, ale silnie zdobiona ornamentalnymi pasami i obramieniami okien. Okna rozmieszczono regularnie w osiach, a dekoracja podkreśla poziome podziały między kondygnacjami. Parter ma masywniejszy charakter, z wyraźnym portalem i dużym otworem zabezpieczonym kratą. W środku kadru stoi narożna kamienica ustawiona ukośnie względem placu. To ona organizuje przestrzeń skrzyżowania. Ma bardziej uporządkowaną, klasycyzującą elewację: wyraźny cokół, gładkie ściany, regularny rytm okien i skromniejszy detal. W górnej części widać dach mansardowy lub łamany, z lukarną.
Fragment Starego Miasta u zbiegu ulic Wąski Dunaj i Nowowiejskiej. Po lewej stronie stoi kamienica o bogato opracowanej fasadzie. Elewacja jest płaska, ale silnie zdobiona ornamentalnymi pasami i obramieniami okien. Okna rozmieszczono regularnie w osiach, a dekoracja podkreśla poziome podziały między kondygnacjami. Parter ma masywniejszy charakter, z wyraźnym portalem i dużym otworem zabezpieczonym kratą. W środku kadru stoi narożna kamienica ustawiona ukośnie względem placu. To ona organizuje przestrzeń skrzyżowania. Ma bardziej uporządkowaną, klasycyzującą elewację: wyraźny cokół, gładkie ściany, regularny rytm okien i skromniejszy detal. W górnej części widać dach mansardowy lub łamany, z lukarną.
-
otwórz podstronę drewniany budynek mieszkalny - elewacja frontowa
drewniany budynek mieszkalny - elewacja frontowa
-
otwórz podstronę projekt techniczno - roboczy "Kuchni", przekrój AB. Oznaczenia cyfrowe, literowe i wymiary
projekt techniczno - roboczy "Kuchni", przekrój AB. Oznaczenia cyfrowe, literowe i wymiary
-
otwórz podstronę Ogród Saski-plan sytuacyjnego zadrzewienia ogrodu z próbą rekonstrukcji ciągów komunikacyjnych. Odbitka ozalidowa
Ogród Saski-plan sytuacyjnego zadrzewienia ogrodu z próbą rekonstrukcji ciągów komunikacyjnych. Odbitka ozalidowa
-
otwórz podstronę 2 fotografie czarno-białe przedstawiające plany rekonstrukcji zabudowy ogrodowej autorstwa Bogdana Marconiego
2 fotografie czarno-białe przedstawiające plany rekonstrukcji zabudowy ogrodowej autorstwa Bogdana Marconiego
-
otwórz podstronę ilustracja związana z hasłem - teatr - karta pocztowa przedstawiająca Teatr na Wyspie w Łazienkach Królewskich
ilustracja związana z hasłem - teatr - karta pocztowa przedstawiająca Teatr na Wyspie w Łazienkach Królewskich
-
otwórz podstronę Narożny budynek przy Marszałkowskiej 55/73 od strony Wilczej, bo właśnie ten dom był znany z dużej tarczy zegarowej na elewacji. Dolne kondygnacje są mocniej opracowane, z wyraźnym cokołem i dużymi otworami parteru przeznaczonymi zapewne na lokale usługowe. W środkowej części widać także bardziej ozdobny fragment fasady z portalem wejściowym i klasycyzującymi detalami. Budynek stoi przy bardzo szerokiej ulicy i został pomyślany nie jako zwykła kamienica, lecz jako część wielkomiejskiej kompozycji. Ma skalę większą niż przedwojenna zabudowa śródmiejska: jest długi, jednolity i podporządkowany osi ulicy. Jednocześnie nie jest całkiem surowy, bo jego elewację ożywiają gzymsy, balustrady attyki i drobne dekoracyjne podziały.
Narożny budynek przy Marszałkowskiej 55/73 od strony Wilczej, bo właśnie ten dom był znany z dużej tarczy zegarowej na elewacji. Dolne kondygnacje są mocniej opracowane, z wyraźnym cokołem i dużymi otworami parteru przeznaczonymi zapewne na lokale usługowe. W środkowej części widać także bardziej ozdobny fragment fasady z portalem wejściowym i klasycyzującymi detalami. Budynek stoi przy bardzo szerokiej ulicy i został pomyślany nie jako zwykła kamienica, lecz jako część wielkomiejskiej kompozycji. Ma skalę większą niż przedwojenna zabudowa śródmiejska: jest długi, jednolity i podporządkowany osi ulicy. Jednocześnie nie jest całkiem surowy, bo jego elewację ożywiają gzymsy, balustrady attyki i drobne dekoracyjne podziały.
-
otwórz podstronę Panorama ruin lewobrzeżnej Warszawy. linia ruin na skarpie warszawskiej. Widać długi ciąg wypalonych kamienic i pozostałości zabudowy: ściany bez dachów, poszarpane szczyty, kikuty murów i puste otwory okienne. Dawna zwarta zabudowa została rozbita na pojedyncze skorupy budynków. Mimo to nadal można odczytać dawny charakter tej części miasta: były to wysokie, wielokondygnacyjne kamienice śródmiejskie, stojące gęsto obok siebie.
Panorama ruin lewobrzeżnej Warszawy. linia ruin na skarpie warszawskiej. Widać długi ciąg wypalonych kamienic i pozostałości zabudowy: ściany bez dachów, poszarpane szczyty, kikuty murów i puste otwory okienne. Dawna zwarta zabudowa została rozbita na pojedyncze skorupy budynków. Mimo to nadal można odczytać dawny charakter tej części miasta: były to wysokie, wielokondygnacyjne kamienice śródmiejskie, stojące gęsto obok siebie.
-
otwórz podstronę ogród pałacowy - odrys sytuacyjny ogrodu Teppera według Tylmana
ogród pałacowy - odrys sytuacyjny ogrodu Teppera według Tylmana
