Kościół Przemienienia Pańskiego. Centralna część fasady akcentuje wysoki otwór okienny o zamknięciu łukowym, umieszczony ponad głównym wejściem. Portal wejściowy jest prosty, ale wyraźnie osadzony w osi kompozycji. Bryła kościoła jest wydłużona i salowa, z prostym korpusem nawowym rozciągającym się za fasadą. Po bokach widoczne są niższe aneksy lub kaplice, również opracowane w uproszczonych formach klasycyzujących, z własnymi małymi naczółkami. Elewacje boczne są znacznie spokojniejsze od frontu.
wypis z Bohdziewicz P., Od Marie-Mont do Marymontu w: „Stolica” 17-24 XI (1946) dotyczący miejscowego pałacyku – rozkładu architektonicznego oraz jego dziejów
prośba Gerarda Ciołka z dnia 15 czerwca 1958 r. skierowana do Zakładu Architektury Krajobrazu Politechniki Warszawskiej o wykonanie odbitek ozalidowych lub fotograficznych planów ogrodowych
Pałac na wodzie od strony północnej (1800). Park Łazienkowski. Akwarela Z. Vogla.
Reprodukcja z M. Kwiatkowski "Łazienki - Belweder" 1986 rok. strona 20.
