odsyłacz do Podręczna Encyklopedia Kościelna, red. ks. Zygmunt Chełmicki, t. I-XLIV, Warszawa, 1904-1916 zawierający ważniejsze epizody w dziejach miejscowego klasztoru począwszy od 1639 r. kiedy to Władysław IV dokonał jego fundacji
Zniszczony Kościół Matki Bożej Jerozolimskie. Zachowana częściowo fasada z klasycystycznym portykiem i korynckimi kolumnami oraz trójkątnym frontonem zwieńczonym krzyżem.
Ornamentalna dekoracja malarska i rzeźbiarska. Na fasadzie zachowały się szerokie pasy dekoracji z motywami roślinnymi i arabeskowymi. W narożnej partii, obok otworu okiennego, widoczny jest plastyczny relief lwa ustawionego na wolutowym, ornamentalnym wsporniku. Poniżej, w pasie między kondygnacjami, widać kolejny motyw — fantastyczne zwierzę lub uskrzydloną bestię, częściowo zatartą przez zniszczenia. Otwór okienny po prawej jest całkowicie wypalony; zniknęła stolarka i wnętrze, a krawędzie muru są poszarpane. Widać też fragmenty profilowanych obramień, które świadczą o starannym opracowaniu detalu. Dolna część ściany jest już mocno zniszczona: tynk odpadł, odsłaniając cegłę, a powierzchnia muru jest podziurawiona śladami ostrzału i odłamków.
