Łazienki Królewskie. Pałac na wodzie - sala balowa. Ściana pn. (stan w 1918).
Reprodukcja z A. Lauterbach "Styl Stanisława Augusta - Klasycyzm Warszawski XVIII" 1918 rok
wypis z Niemcewicz J.U., Zbiór pamiętników o dawnej Polszcze, Lips: Breitkopf i Haertel 1839 (IV, 489, 490) wzmiankujący własnoręczne listy Marii Kazimiery, żony Jana III do siostry księżnej Radziwiłłowej; dwie karty
Kościół NNMP. Ruina. Wnętrze. Ostrołukowych arkad i wysmukłych podpór, które organizują przestrzeń nawy oraz wydzielają strefę prezbiterialną. Arkady mają ostre, wysokie wykroje. Ściany wnętrza są artykułowane wiązkami służek i pionowych lizen, które prowadzą wzrok ku górze, ku dawnym sklepieniom. Choć sklepienia już nie istnieją, zachowane elementy podpór i nasad łuków pokazują, że przestrzeń była pierwotnie silnie zrytmizowana i podporządkowana zasadzie pionowego wznoszenia. Otwory okienne są wysokie, wąskie i ostrołukowe, co dodatkowo wzmacnia ten efekt.
fotografia czarno-biała przedstawiająca plan fragmentu zabudowy Pałacu Saskiego oraz fotografia czarno-biała przedstawiająca plan z tzw. lotu ptaka na miejscowe założenie parkowo-ogrodowe
