Kościół św. Karola Boromeusza. Widok od strony ulicy. Fasada z dwiema smukłymi wieżami, ujmującymi front świątyni. Wieże mają kilka wyraźnie wydzielonych kondygnacji, wysokie arkadowe przeźrocza i cebulaste hełmy z latarniami, co nadaje im lekko barokizujący wyraz. Między nimi wznosi się fronton z trójkątnym przyczółkiem, tworzący spokojne, symetryczne zamknięcie fasady. Wielka, centralna rotunda z wysoką kopułą, widoczna po prawej stronie. Jej masywna, cylindryczna forma kontrastuje z wertykalizmem wież i nadaje świątyni wyjątkowo monumentalny charakter. Kopuła ma wyraźnie zaznaczony bęben, urozmaicony okulusami i podziałami architektonicznymi, a całość wieńczy smukła latarnia.
wypis z Archwium Skarbowe (AGAD) dz. XLVI nr 153 k,.31V32 Lustracja S. W. Mazowieckiego – 1660 r.; opis ludności folwarcznej, dworu, kaplicy oraz ogrodu
Marszałkowska ściana wschodnia. W głębi stoją wypalone kamienice i resztki murów. Z wielu domów zachowały się tylko fragmenty ścian z pustymi otworami okiennymi, postrzępione szczyty i pojedyncze kominy. Między ruinami leżą zwały gruzu, a teren porasta dzika roślinność, co pokazuje, że przez jakiś czas miejsce pozostawało niezagospodarowane. Po lewej stronie widać niską, zrujnowaną zabudowę, pośrodku samotne drzewa i słupy, a dalej ciągnie się nieregularna linia ocalałych i częściowo zniszczonych kamienic.
prośba ze strony Wydziału Architektury Katedry Planowania Przestrzennego o wydanie zezwolenia na wykonanie dla Zarządu Inwestycji Obiektów Zabytkowych m.st. Warszawy, Plac Krasińskich 5 zlecenia projektu rekonstrukcji zabytkowego ogrodu Królikarnia w Warszawie
