wypis z pracy Kołodziejczyk J., Ogrody botaniczne w Warszawie, Warszawa 1918, na temat roślin ogrodowych oraz historycznych planów różnych założeń ogrodów botanicznych w Warszawie - Archiwum.Zabytek.pl
wypis z pracy Kołodziejczyk J., Ogrody botaniczne w Warszawie, Warszawa 1918, na temat roślin ogrodowych oraz historycznych planów różnych założeń ogrodów botanicznych w Warszawie
Typ: Spuścizny
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OP-125-19
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: Ogrody warszawskie wieku oświecenia 1760-1800 - Ogród botaniczny
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
wypis z Łoza S., Słownik architektów i budowniczych Polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących, Warszawa 1931, s. 43 wzmiankujący Feliksa Jana Marie Boretti’ego, budowniczego pałaców cesarskich w latach 1835-1847
Zamek Ujazdowski. Budynek stoi jako częściowo zachowana ruina: ma odsłonięte mury, puste otwory okienne i brak dachu. Przy wieży widać prowizoryczne wzmocnienia lub rusztowanie, u podnóża leżą hałdy gruzu, a teren wokół przypomina bardziej plac robót niż uporządkowane założenie rezydencjonalne.
Przez środek jezdni prowadzą tory tramwajowe, a na ulicy oraz chodnikach porusza się sporo ludzi. Po obu stronach ulicy stoją w dużej mierze wypalone kamienice, zachowane często tylko jako ściany frontowe albo fragmenty murów. W wielu miejscach widać puste parcele, urwane oficyny, zawalone stropy i rumowiska. Cała okolica sprawia wrażenie miasta, które nadal funkcjonuje, ale wśród ogromnych strat wojennych. Po prawej stronie, bliżej pierwszego planu, znajduje się niski budynek z wyraźnym napisem „APTEKA”. To jeden z nielicznych czytelnych punktów usługowych na zdjęciu i zarazem znak, że mimo ruin ulica wracała już do codziennego życia. Obok i dalej wzdłuż ulicy stoją uszkodzone kamienice o jeszcze widocznych detalach architektonicznych, bramach i fasadach.
Plac Zamkowy w czasie wojennych zniszczeń. Dominującym obiektem jest duży, narożny pałac lub kamienica pałacowa stojąca w centrum kadru. Budynek zachował główną bryłę i znaczną część elewacji, ale jest ciężko uszkodzony: dach został w dużej mierze zniszczony, wnętrza są wypalone, a w ścianach widać liczne ślady ostrzału i wyrwy. Zachowały się regularne osie okienne, gzymsy i portalowe obramienia, co pokazuje, że była to architektura reprezentacyjna, o klasycyzującym charakterze. Na pierwszym planie rozciąga się pusty, brukowany plac, niemal pozbawiony ruchu. Widać tylko jedną osobę przechodzącą przez otwartą przestrzeń, co mocno podkreśla skalę zniszczenia i pustki. Przy centralnym budynku stoi również latarnia uliczna, zachowana mimo ruin wokół.
