Pałac Raczyńskich. Część środkowa, ujęta w formę lekko wysuniętego ryzalitu. Ozdobny portal wejściowy, balkon o falującej linii balustrady oraz wysokie, smukłe otwory okienne i drzwiowe, które wzmacniają wrażenie wertykalizmu. Boczne partie pałacu są wydłużone i bardziej spokojne w wyrazie. Ich rytm wyznaczają regularnie rozmieszczone prostokątne okna, które porządkują elewację i podkreślają jej horyzontalny rozmach.
Ulica Mostowa opadająca w dół w stronę Wisły. Nawierzchnia jest brukowana, ulica dość pusta i spokojna, z wąskimi chodnikami po obu stronach. Po lewej stronie stoi zwarty ciąg starych kamienic o klasycyzujących elewacjach. Mają wysokie okna, ozdobne obramienia i masywne przyziemia z kratami w oknach parteru.
wypis z Podręczna Encyklopedia Kościelna, red. ks. Zygmunt Chełmicki, t. I-XLIV, Warszawa, 1904-1916 zawier. ważniejsze daty w dziejach miejscowego klasztoru począwszy od roku 1642 r. kiedy to Szwedzi przepędzili z Czech i Moraw zakonników, których przyjął król Władysław IV
