wypis z Przewodnik po Województwie Warszawskim z 1961 r. dotyczący powstania w latach 1775-1780 rezydencji letniej wzniesionej z inicjatywy Izabelli Lubomirskiej dla jednego z jej faworytów
Kościół św. Floriana. Strzeliste wieże i smukłe hełmy, które nadają bryle lekkość i silny akcent pionowy. Widoczna jest rozbudowana, wieloczłonowa masa budowli: wysoka nawa główna, niższe partie boczne oraz wydzielone elementy wieżowe i szczytowe. Ostrołukowych otworów, wysokich blend i okien o maswerkowych podziałach. Szczególnie dobrze widać duże okna z dekoracją rozetową i trójlistną, które wzmacniają gotycki charakter świątyni. Szczyt fasadowy złożony z szeregu smukłych, sterczynowych pionów.
