Kościół św. Antoniego. Zniszczenia. Fasada jest dwukondygnacyjna i podzielona pilastrami na trzy pionowe osie. W osi środkowej znajduje się duże, półkoliście zamknięte okno ujęte dekoracyjnym obramieniem z łukowym naczółkiem. Powyżej, w polu trójkątnego szczytu, umieszczony jest okrągły otwór okienny. Szczyt fasady zwieńczony jest krzyżem, a na jego krawędziach ustawione są figury rzeźbiarskie na niewielkich postumentach. Elewacja nosi wyraźne ślady zniszczeń wojennych. Tynki są miejscami uszkodzone i nierówne, a obramienia okien oraz elementy dekoracyjne wykazują ubytki.
Po odbudowie ulica Długa odzyskała zwarty, historyzujący charakter. Znów tworzą ją czytelne pierzeje kamienic i gmachów o uporządkowanych elewacjach, a brukowana jezdnia prowadzi wzrok ku kościołom zamykającym perspektywę. Po prawej stronie wyróżnia się klasycystyczny pałac Raczyńskich z portykiem kolumnowym i trójkątnym frontonem, dalej zaś widoczna jest odbudowana zabudowa dawnego zespołu pijarskiego i kościelnego. W przeciwieństwie do obrazu ruin, tutaj przestrzeń znów ma miejski ład, skalę i reprezentacyjność, choć część zabudowy po lewej stronie ma już uproszczony, powojenny charakter.
